Το μυστικό της επιτυχίας μου
Ήταν μια σκοτεινή και βροχερή νύχτα του Αυγούστου. Έχοντας στείλει τη γυναίκα και τα παιδιά μου διακοπές, ήμουν μόνος στην Αθήνα και ετοιμαζόμουν για έξοδο. Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και έβγαλα τη βέρα.
Τριγύρισα με το αυτοκίνητο στους έρημους δρόμους, μέχρι να με βγάλει ο δρόμος σε γνωστό μαγαζί της κοσμικής ζωής.
Ο παρκαδόρος έπιασε τα κλειδιά του αυτοκινήτου μου με τσιμπιδάκι, και φόρεσε στολή ακτινοβολίας πριν κάτσει στη θέση του οδηγού. Η περιφρόνησή του μου έφερε ένα χαμόγελο στα χείλη. Ένας απλός κομπάρσος στο θέατρο της ζωής. Στο βεστιάριο, άφησα επιδεικτικά τη μπανάνα που φοράω πάντα στη μέση. Ήταν η δεύτερη φορά που το έκανα αυτό. Νομίζω την είχα ξαναβγάλει στο γάμο μου.
Κάθισα στη μπάρα αγνοώντας τα αηδιασμένα βλέμματα των άλλων, και παράγγειλα ένα ποτό στον μπάρμαν που προσποιείτο τον κουφό. Τέσσερις φορές του παρήγγειλα μέχρι να με ακούσει. Φυσικά, μου έβαλε μπόμπα. Όχι πως είχε σημασία.
Η ματιά μου μέτρησε το χώρο για το υποψήφιο θύμα μου. Την εντόπισα. Ένα θεσπέσιο πλάσμα, φορώντας στο λαιμό κάτι που θα μπορούσε να ήταν κάποτε γάτα. Συνοδευόταν, αλλα ούτε αυτό είχε σημασία. Αποφάσισα πως την θέλω και θα την έχω. Συνέχισα να την κοιτώ.
Κάποια στιγμή, με κοίταξε κι αυτή, και κατάλαβε ότι δεν ήμουν κάποιος τυχαίος, παρά την άξεστη εμφάνισή μου και τους ιλαρούς προκοιλιακούς που πρόβαλλαν κάτω από το μπλουζάκι μου. Με σιγουριά, αποφεύγοντας τις τρικλοποδιές που πήγε να μου βάλει ο αρχισερβιτόρος, την πλησίασα, και μπροστά στον εμβρόντητο συνοδό της, έσκυψα και της ψιθύρισα τη μαγική φράση στο αυτί. Το βλέμμα της θόλωσε, και τα χείλη της μισάνοιξαν. Άφησε την τέως γάτα και ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι στο τραπέζι, μάζεψε την τσάντα της και σηκώθηκε.
Ο εντυπωσιακά καλοντυμένος συνοδός της ίσα που σηκώθηκε από το τραπέζι, όσο χρειαζόταν για να της πιάσει το χέρι.
«Πού πας, Λάουρα;!»
«Φεύγω. Μαζί του.»
«Μαζί του; Με ποιον; Με αυτό;»
«Ναι.»
«Πας καλά; Ξέρεις τι λες;»
«Ναι. Πάω καλά, και για πρώτη φορά στη ζωή μου ξέρω πραγματικά τι κάνω.»
«Μα γιατί; Τι παραπάνω έχει αυτός από 'μένα;»
Τα μάτια της έμειναν στα δικά μου, και όταν μίλησε, το στόμα της ευωδίαζε μέλι και αγριοφράουλες:
«Είναι μεταφραστής στο Greek TV Subs.»
|